Straks zwemmen er trekvissen door de Vismigratierivier. Maar welke afstanden leggen ze eigenlijk af? Dat verschilt per soort en zelfs soms binnen een soort.
De driedoornige stekelbaars zwemt helemaal niet ver het zoete water in. Hij zoekt bijvoorbeeld de zoete randen van het IJsselmeer op, of trekt naar ondiepe kanalen en sloten. De elft gaat juist veel verder en zwemt tot wel 700 kilometer stroomopwaarts.
Ook binnen een soort kan er verschil zitten. Niet elke bot doet namelijk hetzelfde: sommige blijven in brakke kustwateren, terwijl andere wel 1.000 km landinwaarts trekken.
De langste tocht is waarschijnlijk die van de paling. In oktober trekken volwassen palingen vanuit de Europese binnenwateren naar hun voortplantingsgebied in de Sargassozee. De afstand die de paling tussen de twee gebieden aflegt, kan wel oplopen tot 6.000 kilometer. Dat zijn ruim 142 marathons! In het voorjaar komen de jonge glasaaltjes, na lang zwemmen, weer aan bij de Vismigratierivier.
Wat deze vissen wel gemeen hebben, is dat ze allemaal vrij willen bewegen tussen zoet en zout water. Of het nou gaat om een korte zwemtocht of een reis van 6.000 kilometer: ze komen allemaal door de Vismigratievier!
Meer weten over trekvissen en hun migratieroutes? Lees hier verder!
(Foto en video door: Jelger Herder)